Pierwszego lipca minął rok, odkąd ZUS wypłaca rentę wdowią, czyli możliwość łączenia dwóch wypłat: renty rodzinnej po zmarłym małżonku z własną emeryturą lub rentą. Jedno świadczenie przysługuje w całości, drugie w 15 procentach.
Na koniec czerwca świadczenie pobierało średnio 993,4 tys. osób w kraju, a wypłaty przekroczyły łącznie ponad 3 mld 923 mln zł. W województwie mazowieckim, rok od wprowadzenia renty wdowiej przeciętna, miesięczna liczba osób pobierających świadczenie to 121,3 tys., w kwocie blisko 474,5 mln złotych – informuje Wojciech Ściwiarski, rzecznik prasowy ZUS w województwie mazowieckim.
Renta wdowia nie jest nowym świadczeniem, to połączenie dwóch świadczeń emerytalno-rentowych, z czego jednym świadczeniem musi być renta rodzinna. Renta wdowia jest przeznaczona dla wdów i wdowców, aby móc ją pobierać, należy jednak spełnić określone warunki:
– mieć co najmniej 60 lat (w przypadku kobiet) lub 65 lat (w przypadku mężczyzn),
– do dnia śmierci małżonka pozostawać z nim we wspólności małżeńskiej,
– nabyć prawo do renty rodzinnej po zmarłym małżonku nie wcześniej niż przed ukończeniem 55 lat (kobieta) i 60 lat (mężczyzna),
– nie pozostawać obecnie w związku małżeńskim.
Wdowie lub wdowcowi przysługuje prawo do zbiegu świadczeń z rentą rodzinną wyłącznie po ostatnim małżonku. Warto podkreślić, że prawo do wypłaty świadczeń w przypadku zbiegu z rentą rodzinną wygasa z dniem poprzedzającym zawarcie nowego związku małżeńskiego przez osobę uprawnioną.
Wysokość sumy świadczeń ustalonych w zbiegu nie może przekroczyć trzykrotności kwoty najniższej emerytury (obecnie 5 935,47 zł brutto). Zbieg praw do świadczeń może być przyznany w dwóch wariantach:
– 100 proc. renty rodzinnej i 15 proc. własnego świadczenia albo
– 100 proc. własnego świadczenia i 15 proc. renty rodzinnej.
Od 1 stycznia 2027 roku 15 proc. zostanie zwiększone do 25 proc. drugiego świadczenia.
